Κώστας Χατζόπουλος

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1868, στο σχολαρχείο του οποίου φοίτησε. ΄Ηταν το πρώτο παιδί από τα πέντε του έμπορα από το Βάλτο (Χαλκιόπουλο) Γιάννη Χατζόπουλου. Η μητέρα του, Θεοφανή Στάικου, ήταν μοναχοκόρη μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες του Αγρινίου. Οι γονείς της ζήτησαν από το γαμπρό τους να πάρουν κοντά τους και να μεγαλώσουν το πρώτο παιδί τους, τον Κώστα. Ο Χατζόπουλος παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Μεσολόγγι και στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επέστρεψε ως δικηγόρος στο Αγρίνιο. Έχοντας λύσει το βιοποριστικό του πρόβλημα, λόγω της μεγάλης κτηματικής περιουσίας, που κληρονόμησε από τους γονείς της μητέρας του, εγκατέλειψε το επάγγελμα πολύ σύντομα και αφιερώθηκε στη λογοτεχνία. Έτσι εγκαταστάθηκε και πάλι στην Αθήνα, όπου αναμίχθηκε ενεργά στην τότε πνευματική ζωή. Το 1897 πήρε μέρος ως έφεδρος αξιωματικός του στρατούστον Ελληνοτουρκικό πόλεμο. Η εμπειρία του από την κατάσταση του ελληνικού στρατού ήταν απογοητευτική και αυτό, μαζί με την ιδεολογική στροφή του, συνετέλεσε στην τελική απόρριψη της Μεγάλης Ιδέας, γεγονός που εξέφρασε στο διήγημά του Αντάρτης (1907), το οποίο αναφέρεται ακριβώς στον πόλεμο αυτό.

Ο Κωστής Παλαμάς, ένας από τους θαυμαστές του, θυμούμενος τα κοινά μαθητικά τους χρόνια στο Μεσολόγγι, γράφει: "...Τον αγναντεύω όξω από το σπίτι μου μαθητούδι, έφηβο, να προχωρεί στο δρόμο, φροντισμένο, κομψοντυμένο, στα κατάλευκα. ΄Υστερα από χρόνια βρεθήκαμε ανταμωμένοι στην Αθήνα. Εγώ πρεσβύτερος, κάπως ακουσμένος με τους στίχους μου, σκόρπιους εδώ κι εκεί. Ο Χατζόπουλος ήταν ένα έξυπνο παιδί, ζωηρό, ανυπόταχτο, διαχυτικό ή συμμαζεμένο, μα αξιαγάπητο, που μου κίνησε την προσοχή, μου ξύπνησε τη συμπάθεια. Και στο τέλος το θαυμασμό".(Από τον πρόλογο του Τάκη Αδάμου στη δεύτερη έκδοση του ηθογραφίας του Χατζόπουλου "Ο πύργος του Ακροποτάμου". Αθήνα 1987).

Στη Νεοελληνική Λογοτεχνία ο Κώστας Χατζόπουλος εμφανίστηκε σε νεαρή ηλικία, το 1884, δημοσιεύοντας το ποίημά του "Έλα Ξανθή" στην εφημερίδα "Εβδομάς". Χρησιμοποιούσε συνήθως το φιλολογικό ψευδώνυμο Πέτρος Βασιλικός. Ήταν δημοτικιστής και στον αγώνα μεταξύ καθαρευουσιάνων και δημοτικιστών που μαινόταν την εποχή εκείνη, βοήθησε με την έκδοση του περιοδικού "Η Τέχνη", που εξέδωσε από το 1897 ως το 1899.

Το 1900 ο Κώστας Χατζόπουλος αναχώρησε για τη Γερμανία. Σπούδασε στο Μόναχο, στη Δρέσδη και στη Λειψία και εντρύφησε στη φιλολογία και την ποίηση των βόρειων λαών, που επηρέασαν το έργο του. Εκεί παντρεύτηκε τη Φιλανδή σπουδάστρια Sanny Haggman. Εκεί ασπάστηκε και τον Μαρξισμό. Ήταν ο πρώτος μεταφραστής στα ελληνικά του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, των Μαρξ και Ένγκελς, που δημοσιεύτηκε στον "Εργάτη" του Βόλου το 1908. Επίσης, ίδρυσε στο Μόναχο τη "Σοσιαλιστική Δημοκρατική Ένωση". Τέλος, ίδρυσε στο Μόναχο και στο Βερολίνο "Αδελφάτα της Δημοτικής", όπου συγκεντρώνονταν Έλληνες και Γερμανοί διανοούμενοι που ενδιαφέρονταν για το ελληνικό γλωσσικό ζήτημα.
Το 1914, με την έκρηξη του Α' Παγκόσμιου Πόλεμου, επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να δημοσιεύει τα διηγήματα και μυθιστορήματα που είχε γράψει κατά καιρούς στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Το 1917 εργάστηκε σε μια υπηρεσία λογοκρισίας. Το 1920, και ενώ ταξίδευε με καράβι προς την Ιταλία, πέθανε εν πλω και θάφτηκε στο κοιμητήριο του Μπρίντεζι.
Η γενέτειρα πόλη του, το Αγρίνιο, σε ένδειξη τιμής έδωσε το όνομά του σε κεντρική πλατεία της πόλης.

Έργο
Το έργο που άφησε περιλαμβάνει:

Ποιητικές συλλογές: "Τραγούδια της ερημιάς" και "Ελεγεία και Ειδύλλια" (1898), "Απλοί τρόποι" και "Βραδινοί θρύλοι" (1920)

Πεζογραφία: "Το φθινόπωρο" (1917), "Αγάπη στο χωριό" (1910), "O πύργος του Aκροποτάμου" (1915), "Τάσω, Στο σκοτάδι και άλλα διηγήματα" (1916), "Aννιώ" και άλλα διηγήματα (μεταθανάτια έκδοση, 1923), "Υπεράνθρωπος" (1915).

Κριτικό έργο: μελέτες για τους Παλαμά, Κρυστάλλη, Καμπύση κα. και γενικότερες μελέτες για τον συμβολισμό ("Η ψυχολογία του συμβολισμού") και τον σοσιαλισμό ("Σοσιαλισμός και Τέχνη", "Σοσιαλισμός και γλώσσα"). Είναι αξιοσημείωτο ότι με αρκετές μελέτες επιχείρησε να ανατρέψει καθιερωμένες απόψεις ακόμα και για λογοτέχνες όπως οι Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης και Κωστής Παλαμάς, επισημαίνοντας αρνητικά στοιχεία του έργου τους.

Το μεταφραστικό του έργο στον τομέα του θεάτρου στόχευε στην καθιέρωση της δημοτικής, στην ανανέωση του θεατρικού ρεπερτορίου, στο οποίο κυριαρχούσαν κακής ποιότητας γαλλικά έργα και στην διεύρυνση των οριζόντων του θεατρικού κοινού.

Τι τρέχει στο Πλατυγιάλι;

Αντε παλι φίρμες γίναμε!

Όλοι με μας ασχολούνται!

Όπλα λέει σε αμερικάνικο πλοίο στο Πλατυγιάλι ετοιμάζονται για το Ισραήλ.

Α! και ένας αμερικανός αξιωματούχος είπε ότι θέλει να ναυλώσει καράβι να τα μεταφέρει.

Φωνάξτε του καλέ ένα ταξί να μην κουράζεται.

Εγώ πάλι γιατί έχω την εντύπωση ότι μας επεξεργάζονται και μάλιστα άγρια;;

Γιατί νομίζω ότι η δουλειά γίνεται κάπου αλλού και το Πλατυγιάλι είναι η στάχτυ στα μάτια;;

Μάλλον θα βλέπω πολύ τηλεόραση φαίνεται, καλά την είχα κόψει και είχα ησυχάσει.

Μάνα, αχ Μάνα

Άραγε τι βλέπει αυτή η μάνα εκεί που στέκει ολημερίς και οληνυχτίς και σκύβει το κεφάλι;

SOS Το πράσινο κινδυνεύει

Τα χρόνια που πήγαινα στο σχολείο από το μπαλκόνι του σπιτιού μου έβλεπα έναν καταπράσινο λόφο και στην κορυφή του ένα εκκλησάκι, την Αγία Παρασκευή. Μια πολύ ωραία εικόνα που έχω στο μυαλό μου συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Γιατί τώρα κάθε φορά που κοιτάζω βλέπω σπίτια, πολυκατοικίες και για να δω εκείνο το εκκλησάκι πρέπει να ψάξω πολύ.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Με το Λύκειο πηγαίναμε εκδρομή και για τρέξιμο στο άλσος του Αγίου Χριστοφόρου. Και αυτό όμως το έχουν παρατήσει στην τύχη του.
Για να κατέβουμε και πιο χαμηλά και ας δούμε το πάρκο. Αυτό το «στολίδι» της πόλης που μόνο στα χαρτιά και στις αναμνήσεις των μεγάλων έχει κάποια ομορφιά.

Αλήθεια τι γίνεται μ’αυτό;;

Ακούγονται διάφορα ότι θα το φτιάξει ο Δήμος, λέγονται πολλά για ένα παγοδρόμιο και άλλα τσιμεντοειδή.
Φίλοι μου, κάτοικοι της πόλης μην αφήσετε να το καταστρέψουν. Αν η δημοτική αρχή θέλει να κάνει κάτι ας το καθαρίσει και ας φυτέψει πιο πολύ πράσινο. Ας κάνει ξύλινες κατασκευές μέσα σε αυτό, όπως κιόσκια, παγκάκια, τραπεζάκια. Να βάλει κι άλλα παιχνίδια για τα παιδιά που να δένουν με το χώρο και να δίνουν την αίσθηση της περιπέτειας.
Το Αγρίνιο γίνεται μια πολύ μεγάλη πόλη και όλοι καμαρώνουμε γι’ αυτό χωρίς να συνειδητοποιούμε όμως την παγίδα που κρύβεται από πίσω.
Να μην θυσιάσουμε το οξυγόνο των παιδιών μας για χάρη της ανάπτυξης. ’Ήδη το κέντρο έχει γίνει πολυπληθές και πολύβουο, μπορεί όμως να σωθεί το πράσινο του πάρκου.
Ας μην γίνει το Αγρίνιο μια μικρή Αθήνα που για να πάρεις λίγο οξυγόνο πρέπει να έχεις φορητή μπουκάλα στο σπίτι!
Δυστυχώς αφήνουμε τα πάντα στα χέρια της μητέρας φύσης και περιμένουμε ως εκ θαύματος να διορθωθούν όλα.

Όχι δεν είναι σωστό πρέπει να βοηθήσουμε όλοι.

Για την Αγία Παρασκευή είναι αργά πια, ας σωθεί τουλάχιστον ο λόφος του Αγίου Χριστοφόρου. Ας μην γεμίσει κι αυτός τσιμέντο, αν και ήδη οι πολυκατοικίες έφτασαν μπροστά στην πόρτα του …………

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Εστω και καθηστεριμένα, λόγω διακοπών και χιονιού σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένος ο Καινούργιος Χρόνος

Φασαρίες και στο Αγρίνιο

Ηφαίστειο που εξερράγει όλη η Ελλάδα μετά τη δολοφονία του 15χρονου.
Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικα και στο Αγρίνιο.

Φωτιές στους δρόμους και επιθέσεις στις τράπεζες.
Παντού καπνός και σπασμένα τζάμια.



Δανείζομαι κάποιες φωτογραφίες από το agrinionews.gr που δείχνουν το ξύπνημα του λαού και την αρχή μιας επανάστασης ισως απέναντι στην κατάχρηση εξουσίας. Και όσο και να μην είναι σωστές τόσες καταστροφές από την άλλη είναι η αντίδραση της νεολαίας για να ξεφύγει από την άβυσσο που πάμε να την ρίξουμε.

Πόσο εύκολο είναι να σηκώσει κανείς το όπλο και να σκοτώσει;; Τελικά πολύ εύκολο και σύντομο.

Μας παρακολουθούν

Μας παρακο λουθούν και δεν είναι εξωγήινοι ….
Είναι τα μεγάλα μάτια του κράτους. Σίγουρα θα τους έχετε δει τους κουκουλοφόρους που βρίσκονται στο δρόμο για το Αγρίνιο.
Είναι κάτι μεγάλα κουτιά καλυμμένα με μαύρες σακούλες στην άκρη του δρόμου.

Και μιλάω για τις κάμερες που έχουν στηθεί πριν ή μετά τα μεγάλα χωριά που περνάμε στο δρόμο Αντιρρίου-Αγρινίου.

Οπότε ετοιμαστείτε για φωτογραφίες, κάντε πρόβα στο πιο λαμπερό σας χαμόγελο και μόλις τις συνδέσουν ….. τέρμα τα γκάζια!!!

Πως αλλάζουν οι καιροί

Πως αλλάζουν οι καιροί και πως μακραίνουν οι εξέδρες!

Μια εικόνα από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου με όλα τα "υψηλά" πρόσωπα του Αγρινίου. Είδατε;; όλοι καμαρωτοί καμαρωτοί με τις κουστουμιές τους και τις γεμάτες παράσημα στολές(!!!!!!).

Καλά όλοι αυτοί εργάζονται για το καλό της πόλης; και γιατί δεν είμαστε πρότυπη πόλη της Ελλάδας;;

Οταν έκανα εγω παρέλαση (και δεν μιλάω για πολύ παλια) η εξέδρα ήταν περίπου το 1/3 αυτής , αλλά βέβαια τωρα όλοι θέλουν να είναι όπως λέμε: φάτσα κάρτα.


Εμ, βέβαια πως αλλοιώς θα τους θυμάται ο ψηφοφόρος αν δεν τους σταμπάρει σε
μια παρέλαση.

Εχουμε ξεφύγει τελείως







Αντε και μια εικόνα της γαλανόλευκης που θα σηκωθεί κάποια μέρα και θα τους κουκουλώσει γιατί δεν θα αντέχει πια να βλέπει την αλαζονία και τα παιχνίδια που παίζονται στο όνομά της.

Άρχισε το σκάψιμο

Τελικά δεν γλίτωσαν ούτε οι Αγρινιώτικοι δρόμοι το σκάψιμο !!!

Να'ναι άραγε μια ευκαιρία να γλιτώσουμε από μερικές λακούβες;;

Ή λέτε να πλησιάζουν εκλογές;;

Αλλά και σήμερα το Αγρίνιο ...

Είναι η μεγαλύτερη πόλη του νομού Αιτωλοακαρνανίας με πληθυσμό περίπου 100.000 κατοίκων (54.253 επίσημα, σύμφωνα με την απογραφή του 2001). Το Αγρίνιο είναι χτισμένο στην άκρη μιας από τις πιο εύφορες πεδιάδες της περιοχής, κοντά στους πρόποδες του βουνού Παναιτωλικό. Η πεδιάδα όπου είναι κτισμένο, είναι μεγάλο κέντρο καπνοκαλλιέργειας, το μεγαλύτερο της νότιας Ελλάδας, γι' αυτό στην περιοχή αυτή έχει αναπτυχθεί η βιομηχανία της κατεργασίας του καπνού.

Παράλληλα το Αγρίνιο είναι και μεγάλο εμπορικό κέντρο της διακίνησης του καπνού. Ακόμη είναι και σπουδαίος συγκοινωνιακός κόμβος που συνδέει τη νότια με τη δυτική και τη βορειοδυτική Ελλάδα. Ο δρόμος, που ξεκινάει από το Αντίρριο και καταλήγει στην Ηγουμενίτσα, περνάει από το Αγρίνιο. Υπάρχει ακόμη οδική σύνδεση με το Καρπενήσι και από εκεί για τη Λαμία που συνδέει την πόλη του Αγρινίου με την Εθνική οδό Αθηνών- Θεσσαλονίκης. Αρκετά αναπτυγμένο είναι και το οδικό δίκτυο που συνδέει το Αγρίνιο με τα άλλα επαρχιακά κέντρα του νομού.

Εκτός από τον καπνό, στην περιοχή του Αγρινίου, παράγονται και άλλα προϊόντα, όπως ελιές, σιτάρι, βαμβάκι, ρύζι και άλλα. Παράλληλα έχουν αναπτυχθεί αρκετές βιομηχανίες και βιοτεχνίες που ασχολούνται με την κατεργασία ή την επεξεργασία των παραπάνω προϊόντων.
Τόσο οι κλιματολογικές συνθήκες όσο και το είδος της γεωργικής παραγωγής που υπάρχει στην περιοχή ευνοούν την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας. Τα τελευταία χρόνια άρχισε να αναπτύσσεται και ο κλάδος αυτός. Σήμερα στην περιοχή του Αγρινίου υπάρχουν μερικές μεγάλες χοιροτροφικές μονάδες, καθώς επίσης και μερικές βοοτροφικές.

Παράλληλα αναπτύσσεται και εκσυγχρονίζεται και η οικόσιτη κτηνοτροφία, με την αντικατάσταση των αβελτίωτων τοπικών φυλών των ζώων με άλλες φυλές βελτιωμένες εγχώριες και ξένες, ενώ ταυτόχρονα με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας αναπτύσσεται και η βιομηχανία ζωοτροφών. Σαν ενδεικτικό αναφέρεται το γεγονός ότι

από τα δεκατέσσερα ξηραντήρια της μηδικής, που υπάρχουν στην Ελλάδα, τα εφτά είναι εγκαταστημένα στην περιοχή του Αγρινίου.

Όλες αυτές οι μικρές ή μεγαλύτερες βιομηχανίες και βιοτεχνίες απασχολούν μεγάλο αριθμό εργατών, με αποτέλεσμα ολόκληρη η περιοχή της επαρχίας Τριχωνίδας, που πρωτεύουσα είναι το Αγρίνιο, να έχει το μεγαλύτερο αριθμό απασχολουμένων στη βιομηχανία και βιοτεχνία από ολόκληρο το νομό.


Δικαστικό Μέγαρο Αγρινίου