Εγκαίνια στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Αγρινίου

Έγιναν σήμερα τα εγκαίνια της ΜΕΘ του Νοσοκομείου Αγρινίου παρουσία του Υφυπουργού Υγείας Μάριου Σαλμά.Και όπως εχω ξαναπεί αρχίσαμε μόνοι μας να βγάζουμε τα μάτια μας.

--Η μονάδα άνοιξε προεκλογικά! Ε, και; τόσο καιρό γκρινιάζαμε γιατί δεν ανοίγει να σωθεί ο κόσμος και τώρα αυτό μας πείραξε;;

--Τους πειράζει γιατί θα υπάρχουν μόνο 2 γιατροί και ένας ακόμη που θα κάνει κάποιες εφημερίες.Στην Σάμο λειτουργεί ΜΕΘ με έναν διευθυντή και ένα γιατρό με 3 κρεβάτια σώζοντας ανθρώπινες ζωές.Εξάλλου μην νομίζετε ότι ακόμα και τα μεγάλα Αθηναικά νοσοκομεία έχουν όσους γιατρούς και νοσηλευτές απαιτούνται για να λειτουργήσουν.

Σύμφωνα με τον κο Γρηγορόπουλο:

"Είναι κάτι προσωρινό που σε δυο μήνες θα λυθεί και ο καθένας θα κάνει από 5-6 εφημερίες. Το νοσοκομείο έχει επιστημονικό συμβούλιο αλλά δεν τίθεται θέμα γνωμοδότησης του αφού ο διευθυντής της κλινικής εγγυάται την ομαλή λειτουργία της κλινικής και δεν έχει τεθεί τέτοιο θέμα. Μέχρι πληρώσεως των κενών θέσεων γιατρών θα λειτουργήσουν τρεις κλίνες με προοπτική να λειτουργήσουν περισσότερες. Είναι αλήθεια ότι οι εκλογές μας αιφνιδίασαν και δεν έχουμε καμιά λογική να «παίξουμε» εκλογικά με το θέμα".

--Μιλάνε για έλλειψη νευροχειρούργου, ολόκληρο Λαϊκό Νοσοκομείο στην Αθήνα και δεν έχει νευροχειρούργο, ας το κλείσουμε λοιπόν!

Ας σταματήσουμε να είμαστε κοντόφθαλμοι.Κάθετι καινούργιο θέλει το χρόνο του για να μπορέσει να κριθεί σωστά.

Αλλά μπορεί και να κάνω λάθος. Ίσως είναι καλύτερα να μείνει κλειστή η ΜΕΘ, τα πανάκριβα μηχανήματα που πληρώσαμε όλοι μας να μείνουν σε αχρηστία και οι ασθενείς να μεταφέρονται στα νοσοκομεία των άλλων νομών.

Άρχισαν Τα Οργανα!

Άρχισαν τα όργανα!

Για άλλους είναι μουσικές και τραγούδια και για άλλους τα τύμπανα του πολέμου. Του πολέμου των χρωμάτων (πράσινο, μπλε, κόκκινο, κλπ) και των σημάτων (δάδες, ήλιοι, σταυροί, γράμματα).Κι εμείς πιστοί οπαδοί θα βγάλουμε τον «καλύτερο» εαυτό μας! Θα ξεχάσουμε τα προβλήματα της πόλης, το πανεπιστήμιο, τις διαμάχες μας με τους φίλτατους Μεσολογγίτες, την εκτροπή του Αχελώου και το μόνο μας μέλημα θα είναι: Κωστάκης ή Γιωργάκης;

Στην Αθήνα ήδη άρχισαν να οργανώνονται τα λεωφορεία για τους ετεροδημότες και το ίδιο φαντάζομαι και στις άλλες πόλεις. Πολύ σύντομο το χρονικό διάστημα, για να γίνουν τόσα πολλά.

Αλλά έτσι είμαστε οι Έλληνες, στα νταβαντούρια πρώτοι.

Άντε και καλή επιτυχία σε όλους και την επόμενη μέρα ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.

Ιδρύεται Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Αγρίνιο

Αθήνα 21.8.2009
Την ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Αγρίνιο προβλέπει τροπολογία που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή, στο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας "Ρύθμιση θεμάτων του πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις".

Σε πρώτο στάδιο στο Πανεπιστήμιο θα λειτουργήσουν τέσσερα τμήματα. Τα τρία που ήδη λειτουργούν ως παραρτήματα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και ένα νέο με τίτλο "Μάρκετινγκ Αγροτικών Προϊόντων". Τα τμήματα που ήδη λειτουργούν είναι:

"Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων"

"Διοίκησης Επιχειρήσεων Αγροτικών Προϊόντων και Τροφίμων"

"Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών".

Οι κτηριακές εγκασταστάσεις του νέου Πανεπιστημίου προβλέπεται να ανεργεθούν στην περιοχή του παλαιού αεροδρομίου (Δοκίμι) και εντός έκτασης 178 στρεμμάτων, που παραχωρήθηκε πρόσφατα με προεδρικό διάταγμα που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας.

Το Πανεπιστήμιο θα λειτουργεί ως αυτοτελές και πλήρως αυτοδιοικούμενο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα (άρθρο 15 του ν. 2454/1997), ενώ θα του παρέχεται η δυνατότητα να ιδρύει νέες σχολές, νέα τμήματα και λοιπά παραρτήματα και σε άλλες πόλεις της περιοχής.

Λεξικό Αγρινιώτικης Γλώσσας

Όσοι θέλετε να μάθετε μια ξένη γλώσσα, όχι όμως τις συνηθισμένες π.χ. Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Κινέζικα, αλλά προτιμάτε κάτι ιδιαίτερο (!), κάντε κλίκ στην πιο κάτω εικόνα.

Είναι η ευκαιρία σας να μάθετε Αγρινιώτικα. Μην το κοροϊδεύετε, ξέρετε πόσοι έρχονται στο Αγρίνιο και δεν καταλαβαίνουν τι λέμε;;

Ξέρετε πόσοι έρχονται σε επαφή με Αγρινιώτες σε άλλες πόλεις όπως η Αθήνα και δεν καταλαβαίνουν τι ακούν;

Φωτιά στον Αστακό Αιτ/νιας

Εικόνες από την πυρκαγιά που ξέσπασε χτες το μεσημέρι στις 15:45 σε αγροτοδασική έκταση στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας.

Το video είναι του thzark όπως το ανέβασε στο YouTube

Τα σχολεία ξέμειναν από παιδιά

Διάβαζα ένα άρθρο στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΙΤΩΛΩΝ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΩΝ» για τα μονοθέσια δημοτικά και νηπιαγωγεία που κλείνουν στον νομό Αιτωλοακαρνανίας, λόγω έλλειψης μαθητών.
Όπως φαίνεται από τα δημογραφικά στοιχεία του νομού, η ηλικιακή ομάδα 0-14 στις δυο τελευταίες απογραφές παρουσιάζει μείωση κατά 11.719 παιδιά. Ο δείκτης νεανικότητας παρουσιάζει μείωση κατά 4,45% και αυξάνεται ο δείκτης γήρανσης. Τα άσχημο είναι ότι οι μεγάλες μειώσεις παρατηρούνται στα ορεινά χωριά και στις αγροτικές περιοχές. Αυτό σημαίνει ότι ο πληθυσμός μετακομίζει στις μεγάλες πόλεις τόσο για οικονομικούς λόγους, αλλά και για λόγους μη ικανοποίησης των άλλων αναγκών του όπως: εκπαίδευση, περίθαλψη κλπ.
Κάποτε κάποιοι μιλούσαν για αποκέντρωση, με σχέδια και υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή, αλλά μάλλον εννοούσαν την μετακόμιση από την Αθήνα στις πρωτεύουσες των νομών και όχι στα χωριά. Γιατί στα χωριά για να ζήσει κάποιος πρέπει να είναι ήρωας. Καλή είναι η φύση αλλά άνθρωποι είμαστε και αρρωσταίνουμε και τι να κάνει ένας αγροτικός γιατρός που πρέπει να τρέχει σε τρία και τέσσερα χωριά και που τώρα μαθαίνει την ιατρική;
Άντε αυτός ο ήρωας να κάνει και παιδιά και μάλιστα 2-3 όπως επιθυμεί το κράτος (φυσικά σε μαιευτήριο στην πόλη), πως θα τα μάθει γράμματα; Πού θα βρει χρήματα τώρα που οι καλλιέργειες σβήνουν η μια μετά την άλλη;
Όλα αυτά δεν είναι καινούργια, τα ξέρουμε όλοι και συμβαίνουν σε όλη την Ελλάδα, όχι μόνο στο νομό μας. Αυτοί λοιπόν οι πολιτικάντηδες που παίρνουν κάθε φορά τους δρόμους (συνήθως πάντα οι ίδιοι) κάνοντας την προεκλογική τους εκστρατεία, αυτοί που φτιάχνουν τις εθνικές οδούς και φέρνουν τρένα στην πόλη μας(;) γιατί δεν αρχίζουν από αυτά τα «απλά» αλλά σημαντικά για να αλλάξουν την μοίρα του τόπου μας;

Είστε έτοιμοι για βουτιές;;

ΒΟΝΙΤΣΑ

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ

ΤΟΥΡΛΙΔΑ

ΠΑΛΑΙΡΟΣ

ΚΡΥΟΝΕΡΙ

ΑΣΤΑΚΟΣ

pn agrinio

Καλοκαίρι έχουμε, καύσωνα έχουμε ας ακούσουμε ενα τραγούδι και να αφήσουμε τα σοβαρά για αργότερα.

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ-- Ποτ πουρι

Κάποια τραγούδια σε στιχους του Πυθαγορα για να χαλαρώσουμε λίγο.

ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ

Πυθαγόρας Παπασταματίου

Ο Πυθαγόρας Παπασταματίου, γνωστός απλώς με το μικρό του όνομα, «Πυθαγόρας» ήταν στιχουργός, ηθοποιός, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Γεννήθηκε το 1930 στο Αγρίνιο, όπου και έζησε μέχρι τα 18 του χρόνια. Οι γονείς του κατάγονταν και οι δύο από τη Σάμο. Είχαν γνωριστεί στη Σμύρνη, λίγο πριν την Καταστροφή, όπου η μητέρα του ήταν δασκάλα και ο πατέρας του έφεδρος αξιωματικός. Η Μικρασιατική Καταστροφή σημάδεψε την οικογενειακή τους ζωή και επηρέασε αργότερα και το έργο του ως συνθέτη.
Το 1940, με το ξέσπασμα του Πολέμου, ο Πυθαγόρας μόλις είχε γραφτεί στο οκτατάξιο γυμνάσιο αρρένων Αγρινίου. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι γονείς του και οι αδελφές του είχαν καταφύγει στον ορεινό Βάλτο, ο αδελφός του ήταν αντάρτης, ενώ ο ίδιος φιλοξενούνταν από συγγενείς σε χωριό της Μακρυνείας. Σε ηλικία 14 ετών, το Μάρτιο του 1944 κατατάχτηκε και αυτός στον ΕΛΑΣ και τελείωσε το Γυμνάσιο μετά τη λήξη του πολέμου.
Ήδη από το Γυμνάσιο υπέγραφε ως «Πυθαγόρας», χωρίς το επώνυμό του, και στην ερώτηση καθηγητή του γιατί δεν γράφει και το επώνυμο, αυτός απάντησε: «Ένας είναι ο Πυθαγόρας, όλοι με ξέρουν, δε χρειάζεται το επώνυμο». Με το μικρό του όνομα έμελλε να γίνει και αργότερα γνωστός.
Μετά το Γυμνάσιο, το 1949, έφυγε για την Αθήνα. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, με δάσκαλο τον Δημήτρη Ροντήρη. Από τη Σχολή αποφοίτησε με άριστα, αλλά δεν ήταν αυτό ακριβώς που ζητούσε. Εργάστηκε για λίγο στο θέατρο, γρήγορα όμως στράφηκε στη συγγραφή στίχων και επιθεωρήσεων, στην οποία επικεντρώθηκε ιδίως από το 1958 και μετά. Το 1973 διετέλεσε έκτακτο μέλος, το 1974 πάρεδρος και το 1975 τακτικό μέλος της εταιρείας θεατρικών συγγραφέων.
Έγραψε δεκάδες τραγούδια, που αγαπήθηκαν, τραγουδήθηκαν και τραγουδιούνται μέχρι και σήμερα. Πέθανε αιφνίδια σε ηλικία μόλις 49 ετών, στις 12 Νοεμβρίου1979.


Τραγούδια

Ξαναβλέπω το μικρό το αμαξάκι, Μαίρη Λω, 1954
Κάθε λιμάνι και καημός, Πάνος Γαβαλάς-Ρία Κούρτη, 1964
Ο Σταμούλης ο λοχίας
Όταν πίνει μια γυναίκα
Πίσω από τις καλαμιές
Κυρά-Γιώργαινα
Στα βράχια της Πειραϊκής
Νύχτα στάσου
Ο επιπόλαιος